Filmy na płytach DVD
Jak przenieść film na płytę DVD-VIDEO?
Proces przygotowania dysku DVD-video składa się z kilku etapów:
W pierwszym musi powstać dokładny scenariusz. Konieczne jest zaprojektowanie menu,
podział na sekwencje, ustalenie rodzaju i ilości strumieni dźwięków i tekstów itp.
Etap ten
kończy się tak zwaną kalkulacją przestrzeni, czyli sprawdzeniem czy do realizacji
naszego pomysłu (scenariusza) potrzebna jest płyta typu DVD-5, 9, 10 czy 18.
Jak można wykorzystać pojemność dysku DVD-5 prześledzimy na przykładzie produkcji
120-minutowego filmu zawierającego 3 ścieżki dźwiękowe, 4 podtytuły i niewielką
interaktywność. Najpierw musimy sporządzić dokładny spis wszystkich treści płyty.
Może ona przykładowo zawierać:
- video: cyfrowy film video z dodatkami
- audio: polska ścieżka surround
- angielska ścieżka stereo
- hiszpańska ścieżka stereo
- grafika: pliki TIFF dla każdego menu językowego (około 24 pliki)
- podtytuły: pliki BMP (około 1500 dla każdego języka)
Jaką właściwie pojemność dysku mamy do dyspozycji ?
4.7 GB x 10003 (bytes/GB) x 8 (bit/byts)/1 000 000 (bits/megabit) = 37 600
Megabits na dysk DVD-5. Dla pewności, że zmieszczą się wszystkie dane nawigacyjne
przyjmijmy 4% rezerwy: 37 600 Megabits x 0.96 = 36 096 Megabitów na dysk
Do wyznaczenia maksymalnego całkowitego strumienia danych obliczamy:
36 096 Megabit/120 min x 60 sek/min = 5.01 Megabits/second [Mbps]
Obliczmy teraz strumień danych audio:
- Rodzaj danych audio Transfer (Bit rate)
- J. polski - Dolby Digital surround 0.384 Mbps
- J. angielski - Dolby Digital stereo 0.192 Mbps
- J. hiszpański 0.192 Mbps
Razem: 0.768 Mbps
Załóżmy, że podtytuły nie będą potrzebowały więcej niż 0.04 Mbps, a więc
otrzymamy:
4 x 0.04 = 0.16 Mbps.
Aby obliczyć średni strumień danych (bit rate) dostępny dla video należy
wykonać działania:
Krok 2 - Krok 3 - Krok 4, a więc w naszym przypadku:
5.01 - 0.768 - 0.16 = 4.08 Mbps
A więc w procesie kodowania video nie możemy
przekroczyć obliczonej w ten sposób wartości. A teraz można już przystąpić do
kodowania video.
Podstawowym formatem cyfrowego video występującym na płytach DVD jest MPEG-2.
Zakładając, że nasze filmy będziemy przygotowywali dla standardu telewizyjnego PAL to
podstawowe parametry są następujące:
MPEG-2 PAL 625/50
- Rozdzielczość obrazu pozioma x pionowa 720 x 576
- Ilość obrazów w grupie (GOP) 30 lub mniej
- Częstotliwość odświeżania 25 klatek/sekundę
- Format obrazu 4:3, lub 16:9
- Transfer (Bit rate) CBR <= 9.7 Mbps
- VBR <= 9.8 Mbps
Źródło danych video powinno być odpowiednio wysokiej jakości. Nie może to być
kaseta VHS lub Super8. Betacam lub dane cyfrowe zapisane na nośnikach DV są najlepszym
żródłem do dalszego przetwarzania na MPEG-2. Jeżeli dysponujemy oryginałem filmu na
taśmie celuloidowej to w pierwszym etapie należy dokonać przeniesienia go na nośnik
elektroniczny.
Do konwersji video do formatu MPEG-2 służą specjalne procesory (pracujące w czasie
rzeczywistym) wykorzystywane w urządzeniach samodzielnych lub w kartach rozszerzających
możliwości komputerów. Do najważniejszych producentów tego typu urządzeń należą:
Optibase, Pinnacle, Fastmultimedia, Canopus, Matrox.
Kolejny etap to przygotowanie ścieżek dźwiękowych. Akceptowane formaty to:
DolbyDigital (AC3), PCM, MPEG-1, MPEG-2, DTS.
Zostało jeszcze tylko przygotowanie plansz tytułowych, obrazów nieruchomych i napisów.
Korzystamy tu z programu graficznego generującego pliki bitmapowe.
Teraz przed nami authoring, czyli proces, w którym z tych wszystkich
wyżej opisanych mediów muszą powstać strumienie danych VOB, oraz towarzyszące im
pliki informacyjne IFO i BUP. Te trzy typy zbiorów umieszczone w folderze VIDEO_TS
znajdą się na naszej płycie DVD. Do authoringu wykorzystuje się specjalistyczne
oprogramowanie np Scenarist, Minerva, Sonic, Maestro i inne.
Końcowym etapem authoringu jest nagranie materiału na taśmę DLT lub dysk DVD-R
i przesłanie materiału do tłoczni.
Nie jest to wszystko takie trudne. Nasz dział
techniczny chętnie Państwu pomoże w każdym etapie tworzenia dysków DVD.
